درباره نویسنده
محمد جواد قرقانی
با سلام خدمت کاربران عزیز من محمد جواد قرقانی بیشتر ین چیزی که دوست دارم جنگنده هست به خاطر همین وبلاگم درباره ی جنگنده هاست من یک وبلاگ دیگر هم دارم آنجا هم یه سر بزنید gharghani.blogfa.com
  • صفحه نخست
  • آرشیو وبلاگ
  • تماس با من
  • فید وبلاگ
نویسندگان وبلاگ
  • محمد جواد قرقانی
صفحات اختصاصی
  • تماس با ما
مطالب اخیر
  • اخبار هواپیما های ایران
  • موشک های هوا به هوا
  • نیروی روسیه
  • C_130
  • ۱۳۸٩/۱٢/۱۸
  • Q-5
  • غول قندهاز
  • مجله نظامی
  • مجله نظامی
  • فانتوم
  • b-52
  • b-1
  • اف-5
  • sr-71
  • بمب افکن
  • f-26
  • شفق
  • f-111
  • جنگنده هایی که اطلاعات کمی درمورد آنها هستf-80 f-89 f-94f-102f-101f-100
  • f-117
  • f-84
  • f-86
  • f-20
  • f-14
  • f-4
  • f-4
  • اف-15
  • f-20
  • mig-15 17 19
  • f-4
کلمات کلیدی مطالب
  • جاسوسی (۳)
  • صاعقه (۳)
  • f-4 (۳)
  • اف -22 (۳)
  • مجله نظامی (٢)
  • f-14 (٢)
  • f-20 (٢)
  • سوخوتی-50 (٢)
  • b-52 (٢)
  • بی-52 (۱)
  • بی-2 (۱)
  • mig -15 1 19 (۱)
  • اف-15 (۱)
  • f-86 (۱)
  • f-84 (۱)
  • جنگنده هایی که اطلاعات کمی درمورد آنها هستf-80 f-8 (۱)
  • f-111 (۱)
  • f-26 (۱)
  • b-1 (۱)
  • اف-5 (۱)
  • بدون سر نشین (۱)
  • q-5 (۱)
  • c-130 (۱)
  • هواپیما های ایران (۱)
  • موشک های هوا به هوا (۱)
  • روسه (۱)
  • f-117 (۱)
  • آذرخش (۱)
  • شفق (۱)
  • بمب افکن (۱)
  • فانتوم (۱)
  • b-2 (۱)
  • sr71 (۱)
  • بوینگ777 (۱)
  • آر-71 (۱)
  • اف-22 (۱)
آرشیو وبلاگ
  • عناوین مطالب
  • ۱۳۸٩/۱٢/۱٤
دوستان من
  • بهترین جنگنده های دنیا
  • هواپیماهای جنگنده
  • وبلاگ هوانوردی
  • عشق پرواز
  • جت
  • صنایع هوا ودریا
  • جنگنده های مدرن
  • دانش حسابداری
  • دانش حسابداری
  • جام وجم
  • جدید ترین اخبار
  • جدید ترین اخبار
  • جدید ترین اخبار
  • اخبار فناوری اطلاعات
  • بیشه ، عاشقان ادبیات
  • باشگاه مدیران و متخصصان
کدهای اضافی کاربر



جدیدترین جنگنده های دنیا
در این وبلگ سعی می شود جدیدترین جنگنده را بگذاریم
اخبار هواپیما های ایران
نویسنده: محمد جواد قرقانی - ۱۳۸٩/۱٢/۱۸

بسم الله الرحمن الرحیم

در شماره 277 مجله صنایع نظامی اسراییل خلاصه ای از گزارش دوسالانه واحد اطلاعات ارتش اسراییل درباره ایران منتشر شده است . البته بر طبق عرف معمول این نمونه گزارشها در سه ماهه نخست سال آینده میلادی (2006) منتشر میگردد و در اختیار رسانه های عمومی قرار میگیرد ولی مجله صنایع نظامی اسراییل وابسته به وزارت دفاع اسراییل به انتشار قسمتهایی از این گزارش اقدام نموده است و با توجه به اینکه این نشریه ماهیانه( مجله صنایع دفاعی اسراییل) از نشریات معتبرمیباشد و زیر نظر وزارت دفاع اسراییل منتشر میگردد در صحت مطالبی که منتسب به "واحد اطلاعات ارتش اسراییل "نموده تردید نمیباشد . صاحب امتیاز این نشریه وزارت دفاع اسراییل میباشد و در مقابل عنوان زمینه فعالیت این نشریه عبارت:" بولتن خبری وزارت دفاع اسراییل" درج شده است و در گذشته نیز اینچنین مواردی توسط این نشریه پیش از اعلام رسمی منتشر گشته است .تمام مطالبی که در این مبحث عنوان میشود و بدان استناد میگردد ازصفحات 64 الی 72 شماره277 این نشریه(مجله صنایع نظامی اسراییل) به تاریخ 1 دسامبر2005 که به صورت ویژه نامه در آخرین شماره این نشریه در سال2005 منتشر شده است نقل میگردد..

البته این نمونه گزارش ها از سوی مراجع رسمی و غیر رسمی بسیاری منتشر میگردند ولی گزارش واحد اطلاعات ارتش اسراییل با همه آنها بسیار متفاوت میباشد .این واحد اطلاعاتی از بهترین و قدرتمند ترین واحدهای اطلاعاتی (= جاسوسی)در جهان میباشد تا آنجا که گزارشهای این واحد مورد استناد و استفاده سازمانهایی از قبیل سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده (CIA) و ارتش ایالات متحده و ... و مراجع و سازمانهای کشورهای مختلف جهان قرار میگیرد .
برای اینکه بدین سخن من ایمان آورید از شما دعوت مینمایم تا بار دیگر به گزارش این واحد در سال 2003 درباره ایران توجه نمایید:
http://nativ.cc/Jan2003/pine.htm
اگر شما به میانه گزارش مذکور دقت نمایید این متن را مشاهده مینمایید :
نقل قول:

איראן רכשה טילי קרקע-אוויר HQ7 גם מסין, שהם הגירסה הסינית לטיל ה"קארוטל" הצרפתי, בעלי טווח של 12 ק"מ. איראן שוקלת רכישתו של טיל נ.מ קצר-טווח Tor-M1 כחלק ממערך ההגנה האווירית הרב-שכבתי שלה. ה- Tor-M1 היא מערכת טילי קרקע-אוויר המיועדים ליירט מטוסים, מל"טים/מזל"טים, טילים מונחים וכלי נשק מדויקים הטסים בגבהים שונים בסביבה אווירית צפופה.


همانگونه که مشاهده مینمایید در این متن سخن از سیستمهای دفاع موشکی تور ام یک(Tor- M1) آورده شده است و این واحد اعلام نموده ایران تصمیم به خرید و استفاده از این سیستم دفاعی دارد و ما تا همین مدت اخیر و کمتر از دو هفته پیش یعنی اواخر سال 2005 میلادی و در آستانه سال 2006 میلادی و تا قبل از اعلام رسمی ایران و روسیه نیزما از آن بی اطلاع بودیم ولی این واحد اطلاعاتی در سال 2003 یعنی حداقل 2 سال پیش از اعلام رسمی این خبر از سوی مراجع رسمی(= مقامات ایران و روسیه) و خبرگزاریها آن را اعلام نموده بود .
نیازی به عنوان نمودن دلایل دیگر برای سخنان خود نمیبینم . خلاصه ای (8 صفحه) از گزارش(410 صفحه) این واحد اطلاعاتی درباره ایران در نشریه صنایع نظامی اسراییل درج شده است .شما را به مطالعه آن دعوت مینمایم .

این نشریه (مجله صنایع نظامی اسراییل )به نقل از گزارش واحد اطلاعات ارتش اسراییل آمار هواپیماهای در اختیار نیروی هوایی ایران (Iriaf & Irgc ) را اینگونه اعلام مینماید :




نام هواپیما
نوع کارایی
تعداد موجود
تعداد عملیاتی
درصد امادگی
توضیحات

H-6D
بمب افکن سنگین
6
6
85 نیروی هوایی


Tu-22M
بمب افکن سنگین
4
4
90 نیروی هوایی


MIG-21M
ضربتی
65
30
80 سپاه
بهسازی ایران

Mirage-F1EQ
چند منظوره
24
24
75 نیروی هوایی
پناهنده عراقی

F-14A
شکاری و رهگیر
30
30
75 نیروی هوایی
بهسازی ایران و روسیه

F-4D/E
چند منظوره
76
76
70 نیروی هوایی
بهسازی ایران

MIG-23BN
جنگنده
24
24
80 نیروی هوایی
شامل پناهنده عراقی

MIG-27
ضربتی
24
24
90 نیروی هوایی


MIG-29A/UB
جنگنده
48
48
90 نیروی هوایی
بهسازی ایران وروسیه

Su-27
جنگنده
26
26
90 نیروی هوایی


F-5E/F
جنگنده
73
60
70 نیروی هوایی


F-5A/B
جنگنده و اموزشی
33
؟
60 نیروی هوایی


MIG-21M
بمب افکن و جنگنده
33
؟
50 سپاه
بهسازی ایران

FT-7
-----------------
؟
؟
70
؟

MIG-19
جنگنده-بمب افکن
20
16
60 سپاه
بهسازی ایرن

Su-20
جنگنده و بمب افکن
2
؟
؟
؟

Su-22M
جنگنده بمب افکن
35
30
75
بهسازی روسیه

Su-24MK
بمب افکن ضربتی
33
30
85 نیروی هوایی
با پناهنده عراقی

Su-25
ضربتی
30
30
85 سپاه
با پناهنده عراقی

آذرخش
بمب افکن
5
5
90 نیروی هوایی
تا 18 ماه دیگر به 30 عدد

MIG-31
شکاری ره گیر
24
24
90 نیروی هوایی


RF-4F
شناسایی
15
7
70 نیروی هوایی





نام
نوع هواپیما
تعداد
تعداد عملیاتی
درصد امادگی
توضیحات

ایلیوشین 76/MD
شناسایی و اواکس/ حمل و نقل
1/15
1/15
80 نیروی هوایی/ نیروی هوایی و سپاه
پناهنده از عراق/ شامل پناهنده عراق

بویینگ 707
سوخت رسان
4
4
نیروی هوایی


بویینگ-707
حمل و نقل
10
10
نیروی هوایی


بویینگ-747
حمل و نقل
7
7
نیروی هوایی
تعدادی سوخت رسان شده اند

بویینگ-7472J9F
حمل ونقل
4
4
نیروی هوایی
تعدادی سوخت رسان شده اند

انتونوف-74
حمل و نقل
10
10
نیروی هوایی و سپاه


فوکر 27
حمل و نقل
10
10
نیروی هوایی و سپاه


پرستو/ درنا
حمل و نقل/ حمل و نقل
7/4
7/4
نیروی هوایی و سپاه/ ؟


وای اف-12
حمل و نقل
9
9
نیروی هوایی و سپاه


c-130 E/F
حمل و نقل
34
23
نیروی هوایی


ایران140(اننونوف140)
حمل و نقل
45
45
نیروی هوایی وسپاه


بویینگ-737
ارتباطات
1
1
نیروی هوایی


فوکر 28
ارتباطات
1
1
نیروی هوایی


فالکون 20
ارتباطات
1
1
نیروی هوایی


جت استار L-1329
ارتباطات
2
0

هواپیمای فرماندهی

B-681
ارتباطات
3
3
نیروی هوایی


PC-6B
امداد رسان
15
15
نیروی هوایی


فوکر-33A/B
حمل و نقل
26
20
نیروی هوایی و سپاه


توکانوEMB-312
حمل و نقل
22
15
سپاه


PC-7
حمل و نقل
45
45
نیروی هوایی وسپاه


MF1-17موشا ک
حمل و نقل
22
22
نیروی هوایی و سپاه


Y-7
حمل و نقل
14
14
نیروی هوایی و سپاه
سفارش داده شده




توضیحات تکمیلی :
• این گزارش فاقد هرگونه تصویر و یا توضیحاتی درباره نوع و کاربرد هواپیماهای مختلف و ... سلاحهای مختلف میباشد و تصاویر و توضیحات این مطلب توسط برادر خوبم برای کاملتر شدن مطلب بدان افزوده شده است .
• در این گزارش به سفارش خرید دو فروند آواکس A-50 از سوی ایران اشاره شده است که به نظر میرسد تا سال آینده میلادی به ایران تحویل گردند .
• در این گزارش برای اولین بار است که از سوی یک نهاد و ارگان رسمی(= دولتی) در اختیار داشتن هواپیماهای سوخو27 و میگ 31 و توپولف 22 ام توسط ایران تایید میشود وتا پیش از این از سوی ایران و روسیه هیچگاه سخنی درباره این هواپیماها عنوان نشده است و گرچه منابع گوناگون و معتبر و ... نیز در اختیار داشتن این هواپیماها را توسط ایران را گزارش نموده بودند ولی واحد اطلاعات ارتش اسراییل به عنوان اولین مرجع رسمی (= دولتی) میباشد که این موضوع را تایید مینماید . البته در این گزارش آمده است ایران تا سال 2004 تعداد 24 فروند میگ 27 را از روسیه دریافت نموده است و همچنین با خرید تعدادی میگ23 از روسیه و اضافه نمودن هواپیماهای میگ 23 پناهنده عراقی به ان ایران یک اسکادران ازهر کدام از این هواپیماها(میگ 23 و میگ27) را تشکیل داده است . .
• در این گزارش اعلام شده است ایران در زمینه نیروی هوایی خود از سال 2003 تا 2005 قراردادهایی با مبلغ 1.5 ملیارد دلار با روسیه انعقاد نموده است که شامل خرید هواپیماهای میگ 27 و میگ 23 و آواکسهای A-50 و مدرنیزه نمودن انواع هواپیماهای سوخو 20/22/24/25 و هواپیماهای میگ 23/27/29 بوده است .
• در گزارش سال 2003 این واحد نامی از هواپیماهای میراژ اف1 فرانسوی برده نشده است که این دلیل عدم تایید در اختیار داشتن این هواپیما از سوی ایران نبوده است بلکه عدم تایید توانایی استفاده ایران از این هواپیماها بوده است که پس از تایید توانایی استفاده ایران از این هواپیماها این هواپیما در آمار هواپیماهای ایران قرار گرفته است .
• درصد کارایی اعلام شده برای هر هواپیما در این گزارش توسط کارشناسان مجله صنایع نظامی اسراییل تعیین شده است و در گزارش واحد اطلاعات ارتش اسراییل درصدی برای کارایی هواپیماهای مختلف تعیین نشده است .
• در این گزارش همانگونه که مشاهده نموده اید تعداد هواپیماهای اف14 در اختیار ایران 30 فروند و تعداد قابل عملیات ان نیز 30 فروند ذکر شده است در گزارش سال 2003 این واحد اطلاعاتی تعداد هواپیماهای اف14 تحت اختیار ایران 60 فروند و تعداد قابل عملیات 20 فروند ذکر شده است ولی در گزارش سال2005 آمده است ایران با کمک روسیه هواپیماهای اف14 خود را مدرنیزه نموده است و در حال حاضر 30 فروند از این هواپیماهای مدرنیزه شده که قابلیت بسیاری بدان ها افزوده شده است از جمله قابلیت استفاده از انواع سلاح و موشکهای ساخت روسیه را در اختیار دارد و ایران از 30 فروند اف14 باقیمانده میتواند تعداد 17 فروند دیگر این هواپیما را مدرنیزه نماید .در مجموع 47 فروند اف14 مدرنیزه شده را در اختیار داشته باشد و از 13 فروند هواپیمای باقیمانده دیگر(که به احتمال قریب به یقین برای استفاده از قطعات آنان اوراق شده اند) میتواند10 فروند دیگر را برای شناسایی و هدایت سایر پرندگان خود ( به مانند آواکس) استفاده نماید و از 3 فروند باقیمانده نیز میتواند برای آموزش استفاده نماید .
• در مورد میگ های29 نیز به نظر میرسد در قرارداد های سال 2003 تا 2005 نیز مدرنیزه شده اند یا در حال مدرنازسیون هستند و قابلیتهای بیشتری را دارا شده باشند .
• در این گزارش عنوان شده است نیروی هوایی ایران از سایه محصولات ساخت ایالات متحده بیرون آمده است و باید این نیروی هوایی را دیگر متاثر از روسیه دانست که این سخن دور از ذهن نمیباشد زیرا با ورود هواپیماهای سوخو27 و میگ 27 و میگ 31 و پیش از آن هواپیماهای میگ 29 و 23 و هواپیماهای سوخو 22/24/25 به نیروی هوایی ایران بار بیشتر وظایف را بر عهده گرفته اند .
• نیروی هوایی ایران نسبت از سال 2000 میلادی تا سال 2005 از نظر کمیت 25% رشد داشته است و از نظر کیفی 30% درصد رشد داشته است و از نظر کارایی رشد بیش از 50% را نسبت به سال 2000 و قبل ازآن داشته است . که این موضوع به واقعیت بسیار نزدیک است زیرا با افزوده شدن هواپیماهای سوخو27(26 فروند) و میگ 27 (24 فروند) و میگ 31(24فروند) و میگ 23 ( 16فروند) به تعداد هواپیماهای تحت اختیار ایران 90 فروند افزوده شده و از نظر کیفی با افزودن هواپیماهای جدید نامبرده شده و مدرنیزه شده هوایماهای میگ 29 و هواپیماهای پناهنده عراقی به مانند میگ 23 و سوخو20/22/25 نیز کارایی آنان ارتقا یافته است . و از نظر کارایی نیز همانگونه که خرید و مدرنیزه شدن هواپیماهای نیروی هوایی ایران در افزایش کارایی آن نقش دارد عامل دیگری نیز در این افزایش کارایی نقش دارد و آن رهایی از سایه محصولات ساخت غرب هستند که با توجه به تحریمهای موجود تاثیر بسیار بدی بروی کارایی نیروی هوایی گذاشته بود و در حال حاضر با توجه به استفاده از محصولات ساخت روسیه و عدم مشکل تحریم و اینگونه مسایل و دسترسی آسان به قطعات یدکی و سایر لوازم موارد مورد نیاز و امکان خرید نامحدود سلاح و ... برای استفاده در نیروی هوایی و امکان به روزی رسانی مداوم توسط شرکت سازنده و.... نیروی هوایی ایران به سطح بالای اطمینان و کارایی نزدیک شده است . البته مدرنیزه شدن هواپیماهای اف14 و دست یابی به کارایی 75% را نباید از ذهن دور داشت .
• دور از ذهن نمیباشد که با توجه به پنهانکاری ایران که حتی وجود سوخوهای 27 خود را تکذیب مینماید توانایی استفاده هواپیماهای اف14 خود را در استفاده از سلاح های ساخت روسیه را نیز مخفی نماید و ما همچنان این هواپیماها(اف14) را که با موشکهای HAWK و AIM-54 به پرواز در میآیند را خواهیم دید و این موضوع( استفاده از سلاحهای ساخت روسیه) تا زمان بروز درگیری واقعی(آن روز بدور باد) نیز قابل مشاهده نخواهند بود . که صد البته این امر (پنهانکاری) برای استفاده از اصل غافلگیری (که بسیار مهم است) و عدم توانایی دشمن از ارزیابی صحیح توان نظامی ایران میباشد .

منبع : http://fighterplan.blogfa.com

همچنین لازم میدونم از دوست عزیزمامیر   که این مقاله توسط ایشان تهیه شده تشکر کنیم

میگ31

میگ

نظرات ()



موشک های هوا به هوا
نویسنده: محمد جواد قرقانی - ۱۳۸٩/۱٢/۱۸


 

موشک هوا به هوای R-73 ساخت «ویمپل» که در سازمان ناتو با نام AA-11 Archer شناخته می شود، توسط «دفتر طراحی کارخانجات ماشین سازی ویمپل» طراحی و ساخته شده است. این موشک، پیشرفته ترین موشک بردکوتاه هوا به هوای ساخت روسیه می باشد. این موشک، عمومن به عنوان ترسناک ترین سلاح در نبردهای نزدیک هوایی (داگ فایت) معرفی می شود.
دفتر طراحی کارخانجات ماشین سازی ویمپل: Vympel machine Building Design Bureau

طراحی
R-73 به منظور جایگزینی مدلی قدیمی R-60 (نام ناتو: AA-8 Aphid) به عنوان سلاحی جهت فواصل نزدیک، برای هواپیماهای جنگی اتحاد شوروی، طراحی و ساخته شد. کار طراحی این موشک به سال 1973 باز می گردد و اولین سری این موشکها، به سال 1985 وارد خدمت در نیروی هوایی اتحاد شوروی شدند.
R-73 دارای هدایتگر حساس به مادون قرمز یا حرارت، خنک کننده سنسور جستجوگر با قابلیت مهم «زاویهء بسته» می باشد: یعنی جستجوگر موشک می تواند اهدافی را که در 60 درجه نسبت به محور طولی موشک، قرار دارند، تشخیص دهد و ببیند.
این موشک همچنین می تواند با سایت نشانه روی تعبیه شده در کلاه خلبان (HMS) یکپارچه شود و بدین طریق، خلبان تنها با نگاه به سمت اهداف روبه رو و بدون نیاز به منحرف ساختن سایت نشانه روی اصلی هواپیما، آنها را مورد اصابت قرار دهد.
حداقل فاصلهء مورد نیاز جهت شلیک این موشک، در حدود 300 متر و حداکثر فاصلهء آئرودینامیکی (فاصله ای که موشک در هوا و با انجام مانور به سمت هدف طی می کند) حدود 30 کیلومتر می باشد.
HMS مخفف Helmet-Mounted Sight

 

R-73 بالاتر از AIM-9M
R-73 مانورپذیرترین موشک در بین موشکهای مشابه می باشد و اغلب کارشناسان بر این اعتقادند که در قیاس با موشک آمریکایی AIM-9M Sidewinder، در مرتبهء بسیار بالاتری قرار می گیرد. موشک AIM-9M جایگزین موشکهای AIM-132 ASRAAM و IRIS-T شد و به زودی نوع پیشرفته ای به نام AIM-9X وارد خدمت خواهد شد.

R-73M یا R-74EM
از سال 1994 تاکنون، موشک R-73 مورد بهبودسازی قرار گرفته که ماحصل آن، سطح استاندارد R-74EM شده است که در اصل همان موشک R-73M می باشد. این موشک، به سال 1997 در کشورهای CIS (مشترک المنافع یا جمهوری های استقلال یافتهء شوروی) وارد خدمت شد. R-74EM برد بیشتری پیدا کرده است و جستجوگر آن، می تواند اهدافی فراتر از 60 درجه را شناسایی کرده و ببیند؛ ضمن اینکه سیستم «ضد ضدعمل الکترونیک» (ECCM) آن نیز بهبود یافته است.
CIS مخفف Commonwealth of Independent States
ECCM مخفف Electronic Counter-Counter Measures

این موشک، سلاحی است که در هواپیماها و هلیکوپترهای زیر، می تواند نصب شده و مورد استفاده قرار گیرد:
MiG-21/23/29
Su-24/25/27/35
Mil Mi-24/28
Kamov Ka-50

اطلاعات اولیه و مشخصات عمومی
عملکرد: موشک برد کوتاه هوا به هوا
سازنده: ویمپل
موتور: راکت سوخت جامد
وزن: 105 کیلوگرم (231 پاوند)
طول: 2.9 متر (9 فوت و 6 اینچ)
قطر: 170 میلی متر (6.7 اینچ)
طول دو سر بالچه ها: 510 میلی متر (20 اینچ)
سرعت: 2.5 ماخ
برد: 30 کیلومتر (18.75 مایل)
سرجنگی: 7.4 کیلوگرم (16.3 پاوند)
هدایت: هدفیاب مادون قرمز

منبع


AA-10 ALAMO R-27
آشنایی با موشک هوا به هوای R-27 (آلامو)



موشک هوا به هوای میان برد R-27 یکی از تسلیحات اصلی جنگنده‏ی میگ-29 به شمار می‎‏رود. این موشک در سازمان ناتو با نام AA-10 یا «آلامو» شناخته می‏شود.
موشک R-27R یکی از گونه‏های R-27 است که از نظر مشخصات فنی، بسیار به نمونه‏ی آمریکایی خود یعنی AIM-7M (اسپارو) شباهت داشته و برابری می‏کند، هرچند که در بسیاری موارد (مانند برد بیشتر و سرجنگی قوی‏تر)، از نمونه‏ی آمریکایی خود برتر می‏باشد. پس از اتحاد آلمان، میگهای29 (آلمان‏شرقی) و تسلیحات مربوط به آنها در اختیار لوفت‏وافه (نیروی هوایی آلمان‏غربی) قرار گرفت. پس از این بود که تسلیحات میگ29 و مشخصات رادار آن در اختیار ناتو قرار گرفت.
(در هدفیابهای نیمه فعال راداری موشک اسپارو، رادار هواپیمای شلیک کننده ی موشک، باید تا زمان اصابت موشک شلیک شده به سمت هدف، روی هدف، قفل بماند و به همین دلیل، در طول این مدت، جنگنده دچار فلج تاکتیکی می شود و نمی تواند با اهداف دیگر هوایی درگیر شود. این مشکلی بود که برای جنگنده های F-4J در جنگ ویتنام هنگام شلیک موشک اسپارو پیش آمد و تعدادی از این هواپیماها به جهت قفل ماندن رادارشان بر روی هدف، خود طعمه ی میگهای ویتنامی شدند)



نوع طراحی R-27 به گونه‏ای است که از قطعات و بخش‏های مجزا ساخته شده است که بر این پایه، گونه‏های مختلفی از موشکهای هوا به هوای روسی طراحی و توسعه یافته‏اند. در اتحاد شوروی، موشکهای بسیاری بر پایه‏ی این موشک طراحی و ساخته شدند که از هدفیابی حرارت موتور هواپیماها (Infrared Homing) یا هدفیابی نیمه فعال راداری (Semi-Active Radar Homing) یا هدفیابی تمام راداری (Active Radar Homing) بهره می‏بردند.



مدل ALAMO-C یا R-27AE بردی حدود 130 کیلومتر دارد در حالی که گونه‏های دیگر این موشک، بردی بین 70 تا 170 کیلومتر دارند. مدل AE و گونه دریاپایه ی آن یعنی EM (نوعی که بر علیه اهدافی که در سطح دریا پرواز می کنند) از آشیانه یاب فعال راداری بهره می گیرند. همچنین مدل R-27P موشکی است ضد رادار و بر علیه رادارهای پرنده مانند آواکس به کار می رود و مسیر خود را از طریق امواج رادار آواکس به دقت پیدا می کند.

R-27 به طور استاندارد، موشکی میان برد و نیازمند به هدایت اولیه از سوی رادار هواپیمای شلیک کننده دارد که حدس زده می‏شود به سال 1985 به خدمت در آمده و بر روی جنگنده های نسل چهارم نظیر میگهای29 و سوخوهای27 (که آن زمان جنگنده‏های تراز اول اتحاد شوروی بودند) نصب شده است.
R-27 می‏تواند در نبردهای نزدیک و سنگین هوایی یا نبردهای دوربرد هوایی که هواپیمای دشمن دیده نمی‏شود به کار رود. این موشک می تواند اهدافی را که از جهت های مختلف هوایی می آیند یا اهدافی را که در نزدیکی سطح زمین یا سطح دریا پرواز می کنند در هر شرایط آب و هوایی، ساقط کند. همچنین می تواند بر ضد پرنده های بدون سرنشین یا موشکهای کروز به کار رود.
R-27R از جستجوگر (هدفیاب) نیمه فعال راداری بهره می گیرد. R-27R همچنین از یک رادار داخلی، یک فیوز مجاورتی و یک فیوز ضربه ای استفاده کرده و سرجنگی موشک، ضدصاعقه طراحی شده است.

سیستم هدایت موشک تا رسیدن به هدف، در دو مرحله انجام می شود:
1- هدایت و اصلاح مسیر در ابتدای مسیر پروازی موشک
2- هدایت نهایی (هدفیابی دقیق یا Homing)

البته هدایت موشک زمانی امکان پذیر می شود که هدف مورد نظر در برد رادار جنگنده قرار گرفته و رادار بتواند بر روی آن قفل شود. موشک به نحوی هدایت می شود که بهترین مسیر را جهت رسیدن به هدف و انجام مرحله آشیانه یابی دقیق و سپس انفجار فیوز مجاورتی، انجام دهد.
این موشک همچنین قادر است هدف خود را از دود و حرارت فرعی ایجاد شده جهت انحرافش تشخیص داده و همچنین هنگامی که از برد رادار جنگنده ی شلیک کننده نیز خارج می شود به حرکت در مسیر صحیح خود ادامه دهد. همچنین می تواند به اهدافی که در ارتفاع خیلی کم و خارج از زاویه ی دید پرواز می کنند اصابت کند.
این موشک یک کانارد (بالچه جلویی موشک) با طراحی آیرودینامیک، به همراه بالچه هایی آیرودینامیکی صلیب شکل در مرکز موشک دارد.



سطوح کنترلی پروانه ای شکل به موشک این قدرت را می دهند که جهت حرکتش سمت چپ یا راست منحرف شود یا به سمت بالا و پائین به خوبی مانور نماید ضمن اینکه به پایداری موشک در حین این چرخشها کمک می نمایند.
هر کدام از 4 سطح کنترلی نصب شده روی موشک، به یک پمپ هیدورلیکی مجهز هستند که این پمپ از روغن موجود در مخزن موشک برای تامین فشار هیدرولیکی مورد نیاز حرکت بالچه های کنترلی، نیروی مورد نیاز را فراهم می آورد. سطوح کنترلی درست بالای این سیستم هیدرولیک نصب شده اند و هنگامی که هدفیابی نهایی در دستور کار موشک شلیک شده قرار می گیرد، این سطوح توسط پمپ هیدرولیکی تغییر مسیر صحیح را به طوری که تعادل موشک برهم نخورد انجام می دهند.

مشخصات
سازنده: ویمپل (Vympel)
سال ساخت اولین نمونه: 1982
برد:
مدل R-27R = بین 2 تا 80 کیلومتر
مدل R-27T = بین 1 تا70 کیلومتر
مدل R-27AE و R-27EM = بین 1 تا 130 کیلومتر
مدل R-27TE = بین 1 تا 120 کیلومتر
مدل R-27P = بین 1 تا 170 کیلومتر (ضد رادار پرنده)

محدوده ارتفاع عمل: بین 20 متر تا 27 کیلومتر

سرعت: 4 ماخ
نیروی محرکه: راکت تک مرحله ای با سوخت جامد

هدایت پذیری:
نیمه فعال راداری؛ مدلهای: R27R و R-27E
حرارت یاب؛ مدلهای: R-27T و R-27TE

سرجنگی: 39 کیلوگرم TNT

وزن:
R-27R = حدود 253 کیلوگرم
R-27T = حدود 254 کیلوگرم
R-27AE = حدود 350 کیلوگرم
R-27TE = حدود 343 کیلوگرم

طول: 7/3 متر
قطر: 230 میلی متر
فاصله ی دو سر بالچه ها: 77 سانتی متر

استاندارد استفاده در جنگنده های:
سوخوی27، سوخوی30، سوخوی33، سوخوی35، سوخوی37، میگ29 و یاک141

نظرات ()



نیروی روسیه
نویسنده: محمد جواد قرقانی - ۱۳۸٩/۱٢/۱۸

 

 

نیروی هوایی روسیه در اوآخر سال 2003 پنج فروند جنگنده شکاری «سوخو-27 اس. کا. ام» SU-37 SKM (مدرنیزه شده) جدید در یافت کرد. امسال نیز نیروی هوایی روسیه 20 فرود از این نوع هواپیما را دریافت خواهد کرد. به گفته نظامیان و طراحان، بهره برداری از این هواپیماها گام اولی در راستای تجهیز نیروی هوایی روسیه به هواپیمای شکاری نسل پنجم خواهد بود.

مدل جدید اما نه برای خلبانان تازه کار
ایگور دیومین طراح ارشد دفتر طراحی- تجربی «سوخو» در گفتگو با روزنامه «ایزوستیا» گفت: «ما این هواپیما را برای خلبانان جدید نساختیم. این جنگنده برای آنهای است که امروزه جزو کادر پرواز می باشند. به همین دلیل علیرغم اینکه جنگنده شکاری «سوخو-27 اس. کا. ام» یک هواپیمای جدید است اما بهره برداری آن برای خلبانان با تجربه آسان است».

اصلی ترین وجه تمایز بین جنگنده شکاری « سوخو-27 اس. کا. ام» و سایر هواپیماهای «سوخو» موجود در ارتش، این است که جنگنده جدید به آسانی هواپیماهای سابق با استفاده از تمام مهمات، اعم از کنترل شونده و غیر قابل کنترل، و همچنین موشکهای هوایی مختلف موجود در نیروی هوایی قادر به فعالیت هم در برابر اهداف هوایی و هم در برابر اهداف زمینی است. این جنگنده شکاری نه تنها قادر است در تمام اوقاد روز فعالیت کند بلکه شرایط آب و هوا نیز تاثیری در کار آن ندارد.

دیومین می افزاید: «از ویژگیهای دستگاههای راداری و ناو بری این جنگنده این است که همه عملیات مربوط به پرتاب بمب بدون دخالت خلبان و بصورت خودکار انجام می گیرد. خلبان فقط کافیست در موقعیت مناسب دکمه «پرتاب» را فشار دهد. یکی از نوآوریهای دیگر این جنگنده شکاری آن است که ایستگاه راداری آن علاوه بر اهداف هوایی قادر به شناسایی اهداف زمینی متحرک هم می باشد».

خلبانها می گفتند به چی نیاز دارند
ظاهر «سوخو-27 اس. کا. ام» فرقی با سایر مدلهای این هواپیما ندارد. اما در داخل کابین آن تغییراتی بوجود آمده است. در کنار سایر نمایشگرهای عقربه ای سه نمایشگر از نوع کریستال مایع (دیسپلی) تعبیه شده است که تمام اطلاعات مربوط به پرواز و تواناییهای جنگی هواپیما را نشان می دهند. بگفته طراحان، این کار برای این امر انجام گرفته است که خلبان بتدریج عادت کند که برای کنترل وضعیت، علاوه بر استفاده از نمایشگرهای عقربه ای از اطلاعاتی که روی دیسپلی ها ظاهر می شود کمک بگیرد. راحتی، از مشخصه های اصلی این نمایشگارها می باشد چرا که تمام اطلاعات همزمان و یکجا ظاهر می شود.

دیومین می گوید: «بر اساس ارزیابی ما، یک یا دو ماه پرواز با جنگنده شکاری جدید این امکان را به خلبانان با تجربه می دهد که به نمایشگرهای جدید عادت کنند و از نمایشگرهای عقربه ای بعنوان ابزار رزرو استفاده نمایند. این اطلاعات در مدت همکاری با متخصصین موسسه پزشکی فضایی وزارت دفاع بدست آمده اند».

گیوی جانجگاوا رئیس مرکز علمی-تولیدی «تخنوکومپلکس» که از 16 شرکتی که طراحی و ساخت دستگاههای «سوخو-27 اس. کا. ام» را بر عهده دارند، تشکیل می شود می گوید که «برای دست یابی به این نتایج، از ده نفر خلبان آزمایشی مجرب کمک گرفتیم. از خلبانان خواستیم که لیستی حاوی تمام مشخصاتی که آنها می خواهند بر روی این دیسپلی ها مشاهده کنند، تهیه نمایند. سپس بر اساس درخواستهای آنها توانستیم برنامه مربوط به این نمایشگرها را طراحی کنیم».

اما بگفته خود جانجگاوا خلبانان آزمایشی که در کار خود زبده هستند و خلبانان کادر پرواز تحت قوانین و شرایط متفاوتی فعالیت می کنند. بنابراین برای مطابقت بیشتر تجهیزات هواپیما و کابین آن با تواناییهای خلبانان کادر پرواز، اولین جنگنده شکاری «سوخو-27 اس. کا. ام.» به خلبانان مرکز هوایی لیپتسک خواهد رسید چرا که آنها در نیروی هوایی از بهترینها هستند. امروزه آنها در حال اجرای وظایف خود در پایگاه هوایی «کانت» در خاک قرقیزستان می باشند. این خلبانان باید مرحله نهایی را که مانع از جایگزینی گسترده هواپیماهای جدید بجای قدیمی است، تکمیل کنند. در حقیقت آنها باید گفته های اسناد و مدارک مربوط به قابلیت استفاده از این نوع هواپیماهای شکاری در شرایط اقلیمی و آب و هوایی متفاوت را اثبات کنند و جزوه های مربوط به چگونگی بهره برداری از این جنگنده ها و تسلیحات آن را تهیه کنند. آنها وقت کمی برای این کار دارند. چرا که روند جایگزینی گسترده هواپیماهای شکاری قدیمی بواسته جنگندهای شکاری «سوخو-27 اس. کا. ام.» در نیمه دوم سال 2004 شروع خواهد شد.

اما جنگنده شکاری «سوخو-27 اس. کا. ام.» مدل انتقالی به جنگنده نسل پنجم نیست. بلکه نوعی هواپیمای «آزمایشی-تجربی» است که بمنظور آماده سازی کادر پرواز برای استفاده از فن آوری بمراتب پیچیده تری، ساخته شده است. در سال جاری در دفتر طراحی-تجربی «سوخو» فعالیتهای طراحی-تجربی برای ساخت هواپیمای کاملا جدید، جنگنده شکاری «سوخو-35» شروع خواهند شد. این هواپیما در حقیقت پلی بصوی جنگنده نسل پنجم خواهد بود. در دفتر طراحی «سوخو» این هواپیما را از نسل ++4 می دانند ولی در مرکز «تخنوکومپلکس» می گویند که آن از نسل –5 است.

«سوخو-35» فاقد نمایشگرهای عقربه ای خواهد بود. کابین آن بجای سه دیسپلی مجهز به دو دیسپلی بزرگ خواهد بود. برای بهره برداری از اطلاعات بیشتر صفحه هر یک از آنها می تواند همانند تلویزیون های جدید به چند صفحه نمایشی تقسیم شود. علاوه بر آن مهمترین اطلاعات جنگی و هدایتی بر روی شیشه جلویی سرپوش خلبان ظاهر خواهد شد. بنابراین خلبان دیگر مجبور به مشاهده مداوم نمایشگرهای موجود در کابین نخواهد بود و می تواند سرش را بچرخاند و بصورت بصری وضعیت اطراف خود را ارزیابی کند.

جانجگاوا می گوید «این مشکلی است که بیشتر به مسائل فیزیکی و روانی فرد بر می گردد و ربطی به مسائل فنی ندارد. سرپوش باید بر سر خلبان سفت باشد. چطور می شود این کار را کرد؟ آیا این سرپوشها باید با قالب صورت خلبانان مطابقت داشته باشد یا از طریق وسائل چسبناک بصورت او بچسبد؟ ولی این کار نشدنی است چرا که در مناطق گرمسیر استفاده از آن غیر ممکن خواهد بود (سرپوشها مجهز به تهویه نیستند) خلبان می تواند دیوانه شود...»

آمریکاییها نیز امروزه با مشکلات مشابهی مواجه هستند. ولی مشکل سفتی سرپوش را آنجا به نوع دیگری حل می کنند و خلبان عینک مخصوصی را که اطلاعات بر روی آن ثبت می شوند به چشم می زند. اما باز هم آمریکاییها با مشکل جدیتری مواجه شده اند. انسان نمی تواند همزمان هم به عینک مخصوصش نگاه کند و هم اطراف خود را زیر نظر داشته باشد. در این مواقع خلبان بطور ناخودآگاه یک چشمش را می بندد.

علاوه بر تغییر ظاهر کابین، «سوخو-35» برای ایستگاههای رادرای کمتر قابل شناسایی خواهد بود. این امر با بکار بردن پوشش جدیدی که قادر به جذب تشعشعات راداری باشد امکان پذیر می شود. در حقیقت هواپیمای جدید با رنگهای مخصوص و جدیدی رنگ خواهد شد. مسلما موتورها و کامپیوترهای موجود در هواپیما نیز دستخوش تغییرات کلی خواهد شد.

کجا پرواز می کنی؟
موتورهای «سوخو 35» نسبت به مدلهای پیشین از قدرت بیشتری برخوردار خواهند بود. این امر سرعت و قدرت منور هواپیما را افزایش خواهد داد. دستگاههای محرک هدایتی موتور از نوع هیدرودینامیک بوسیله دستگاههای الکتریکی جایگزین خواهند شد. به گفته طراحان این امر نه تنها موجب صرفه جویی در جا و کاهش وزن خواهد شد بلکه امکان تعبیه کنترل موازی در سیستمهای هدایتی هواپیما را فراهم می کند.

در عمل این مسئله باعث کمرنگ شدن نقش خلبان خواهد شد. به عبارت دیگر کامپیوتر تصمیم خواهد گرفت که هواپیما با چه سرعت و رژیم کاری به هدف حمله کند و زمان استفاده خلبان از تسلیحات را تعیین خواهد کرد. بدین ترتیب انسان مرتکب اشتباه نخواهد شد. در صورت اشتباه خلبان کامپیوتر دستور وی را اجرا نخواهد کرد و به او می گوید که اشکال کارش در کجاست.

- اگر هواپیما همه کار را بصورت خودکار انجام می دهد خلبان به چه درد می خورد؟
دیومین با خنده به این سئوال پاسخ می دهد: «این فقط گامی است بسمت نسل پنجم هواپیماها؟ مطمئنا در هواپیمای نسل ششم خلبانی در کار نخواهد بود...

جانجگاوا گفته همتای خود را اینگونه تصحیح می کند: «مسئله به این سادگی نیست. این در حقیقت تناسب ارتباط بین انسان و کامپیوتر است. اتفاقی که یک بار پیش آمد این بود که طی اولین آزمایشات کامپیوتر جنگنده شکاری با تجهیزات فوق العده هوشمند چنین نتیجه گرفت که زاویه هواپیما بگونه ای است که می تواند منجر به فاجعه گردد و بطور خود کار خلبان را به بیرون پرت کرد. پس از گذشت یک ثانیه منور تمام شد و هواپیما به حالت عادی برگشت اما پس از چند ثانیه پرواز سقوط کرد»...

وی می افزاید: «حتی با وجود تجهیزات هوشمند باید به انسان اجازه داد که در شرایط جنگی که دستگاههای هواپیما و تسلیحات آن قادر به اجرای عملیات نباشند خود تصمیم بگیرد. بطوری که حتی به قیمت جان خود هدف تعیین شده را محقق سازد. تصمیمات مربوط به استفاده از تسلیحات و مسئولیت آن فقط بعهده انسان است».

اتفاقا متخصصین آمریکایی نیز با این مشکل روبرو هستند. مدتها است که این بحث در آمریکا وجود دارد که آیا می توان هدایت تسلیحات را به عهده کامپیوتر گذاشت و یا حرف آخر را باید انسان بزند. انسان جایزالخطا است. کامپیوتر دقیقتر عمل می کند اما به هر حال اشتباه هم می کند...

جانجگاوا تصریح می کند که «این بحث ها برای ما نیست. نظام حقوقی ما مشکلاتش بیشتر از اینها است».

هواپیماهای جدید تا سال 2007 در نیروی هوایی بکار گرفته خواهند شد. فقط وجود سفارش دفاعی دولتی در سال جاری اطمینان بخش این مسئله نیست بلکه استراتژی دفتر طراحی-تجربی «سوخو» مبنی بر جایگزینی هواپیماهای قدیمی نیروی هوایی بوسیله فن آوریهای جدید نیز این اطمینان را حاصل می کند. هزینه های مربوط به ارتقاء هواپیمای معمولی «سوخو» تا سطح جنگنده شکاری «سوخو-27 اس. کا. ام.» پنج تا هفت درصد از قیمت خرید هواپیمای نو می باشد. اما تواناییهای جنگی این هواپیماها نه تنها کمتر از مدلهای آمریکایی نیست بلکه کمتر از هواپیماهای شکاری صادراتی «سوخو-30 ام.کا» (SU-30MK) هم نیست. هنوز صحبت بر سر قیمت «سوخو-35» برای نیروی هوایی ملی مطرح نیست چرا که فعالیتهای مربوط به اجرای این طرح تازه شروع شده است.

آزمایشگاه پرنده
در اوایل سال 2003 شرکت «سوخو» برنده مناقصه ساخت جنگنده شکاری نسل پنجم شد. زمان اولین پرواز سال 2006 می باشد. اما هواپیمای «سوخو 47» یا بعبارت دیگر «برکوت» که الگوی جنگنده های شکاری جدید محسوب می شد و دارای بالهای با جهت مخالف بود هواپیمای نسل پنجم نیست. در دفتر طراحی و تجربی «سوخو» معتقدند که این هواپیما بیشتر یک آزمایشگاه پرنده است که بر مبنای آن فن آوریها و مواد جدید مورد آزمایش قرار می گیرند.

ولی نهایتا جنگنده نسل پنجم چه شکلی خواهد بود؟ ظاهر آن هنوز در حال شکل گیری است (طبق اطلاعات موجود در دفتر طراحی-تجربی «سوخو»، 5 نمونه وجود دارد که در حال گذارندن مراحل آزمایشی خود از لحاظ قابلیت آئرودینامیکی می باشند). مشکل اینجاست که طراحان و نظامیان هنوز بر سر نوع جنگنده جدید بحث می کنند. آیا این هواپیما چه مشخصه های باید داشته باشد؟ آیا باید شبیه هواپیمای نامرئی اما در عین حال دارای قابلیت منور کم «اف 117» که قادر باشد به مقصد برسد و پس از شلیک تمام موشکها و بمبهای خود به پایگاه برگردد؟ آیا باید یک جنگنده نامرئی باشد که نتنها قادر به بمباران دقیق بوده بلکه بتواند در جنگهای نزدیک و رودرو فعالیت کند.

از سوی دیگر طراحان می گویند که در مرحله اول باید مشکلات موجود بویژه در زمینه فنی را حل نمود. برای مثال میدان حرارتی هواپیما را باید کاهش داد. باید بر روی دریچه های هوایی و موتور سرپوشهای نسب شود که در صورت شناسایی هواپیما از طریق رادراهای دشمن و یا اگر به سمت آن موشکی با کلاهک حرارتی شلیک شود این سرپوشها بسته شود. یا این مشکل را باید از طریق پراکندن هوا حل نمود.

هواپیمای دارای اجزای حسی
جانجگاوا می گوید این یک هواپیمای هدایت شونده خواهد بود. امروزه ما فقط تصوراتی در زمینه ظاهر کابین جنگنده نسل پنجم داریم که بیشتر شبیه کابین «سوخو 35» خواهد بود.
ولی این نکته کاملا مشخص است که صفحه دیسپلی ها و شیشه جلوی سرپوش خلبان حاوی اطلاعات بیشتری خواهند بود. اعداد و عقربه ها از بین می روند و همه آنها به حالت تصویری در می آیند. مثل اتومبیلهای گران قیمت.

دستگاه محاسباتی «سوخو 35» از 150 آنتن و فرستنده مختلف مستقر در سراسر بدنه آن اطلاعات کسب می کند. هواپیمای شکاری نسل پنجم دارای این گونه باصطلاح «اعضای حسی» بمراتب بیشتری خواهد بود. به صراحت می توان گفت که هواپیمای جدید موقعیت اطراف خود را با «پوست» خود حس خواهد کرد. در ضمن امروزه هدف ما ارتقاء توان بلقوه هوشمندی کامپیوترها می باشد.

خصوصیات فنی و تاکتیکی «سوخو-27 اس. کا. ام.»
زمان بکارگیری در نیروی هوایی: سال 1998. سرعت حداکثر (کیلومتر در ساعت): در ارتفاعات نزدیک زمین-1400، در ارتفاعات بالاتر-2430. حد اکثر ارتفاع: 18000 متر. مسافت پرواز: 3680 کیلومتر. تعداد خدمه: یک نفر. تسلیحات: توپ خودکار 30 میلیمتری «گ.ش-301» (1500 شلیک در دقیقه، 150 گلوله). بارگیری حداکثر جنگی: 8000 کیلوگرم. بر روی 10 گره می توان موشکهای «هوا به هوا»، «هوا به زمین» و همچنین انواع بمبهای قابل کنترل و غیر قابل کنترل نسب کرد.

نظرات ()



C_130
نویسنده: محمد جواد قرقانی - ۱۳۸٩/۱٢/۱۸

با سلام

 تاریخچه ساخت هرکولس از قرار زیر است :

در جنگ کره (53-1950) هواپیماهای ترابری ارتش آمریکا عمدتا متعلق به جنگ جهانی دوم بودند و ارتش آمریکا نیاز به هواپیماهای جدیدتری داشت. بنابر این در سال 1951 مناقصه ای برای ساخت یک هواپیمای ترابری نظامی به اجرا گذاشته شد . در این مناقصه طرح شرکت لاکهید برنده و سی-130 نامیده شد که بعد ها به هرکولس شهرت یافت .
پس از گذراندن آزمایش های متعدد در سال 1956 خط تولید هرکولس راه اندازی شد. به زودی صادرات هرکولس هم آغاز شد و به نیروهای مسلح کشور های دیگر از جمله ایران راه یافت .
هرکولس در جنگ ویتنام قابلیت های خود را به خوبی نشان داد . و به راحتی در باند های کوچکی که یک یا دو کیلومتر با ویت کنگ ها فاصله داشتند عملیات نشست و برخاست را انجام می داد . در چنین شرایطی برای اجتناب از برخورد با آتش دشمن ، گاهی زاویه فرود چنان تند بود که خلبان حتی قبل از تماس با زمین ، رانش
ملخ های هواپیما را معکوس می کرد !!!! .... و همه این عملیات ها در نامناسب ترین باندها انجام می شد .
هرکولس از هر نوع باند شنی ، چمنی ، خاکی و حتی باندهای آلوده به راحتی پرواز می کند .  
            
این هواپیما علاوه بر ترابری نظامی به عنوان هواپیمای تجسس و نجات ، گشتزنی ، پیش اخطار هوابرد و حتی بمب افکن هم به کار گرفته شده است !
طراح این هواپیما ( ویلس هاکینز ) یکی از برجسته ترین مهندسان شرکت لاکهید بود که هواپیمای سی-130 شاهکار او محسوب می شود. هاکینز در سال 1937 مدرک کارشناسی خود در زمینه مهندسی هوافضا را از دانشگاه میشیگان دریافت نمود و همان سال وارد شرکت لاکهید شد. در سال 1951 که نیروی هوایی ایالات
متحده از شرکت هایی چون بویینگ ، داگلاس ، فیرچایلد و لاکهید در خواست کرد یک هواپیمای بابری مقاوم طراحی کنند که ترکیبی از جیپ و کامیون و هواپیما باشد ، گروه طراحی هاکینز دست به کار شدند و هرکولس را طراحی کردند . اما سر طراح لاکهید کلارنس جانسون معتقد بود این طرح فاقد کارایی لازم است و با ارائه
آن به نیروی هوایی آمریکا مخالفت می کرد. سرانجام طرح هرکولس و طرح های دیگر همزمان به نیروی هوایی ارائه شدند و ارتش آمریکا هرکولس را از میان رقبای دیگر برگزید .
در حال حاضر بیش از 2260 فروند از هواپیماهای سی-130 در 70 نوع مختلف ساخته شده اند که در 67 کشور مشغول به خدمت اند . واین افتخاری بزرگ برای ویلس هاکینز به حساب می آید . او سرانجام در سال 2004 در سن 90 سالگی همراه با کوله باری از تجربه درگذشت.

این هواپیمای ترابری در سال 1955(1334) اولین پرواز آزمایشی خود را با موفقیت انجام واز سال 1963 (1342)نمونه های از این هواپیما در خدمت نیروی هوای ایران گردید.ویژگیهای که این هواپیما دارد قادر است در باندهای کوتاه و خاکی نشست و برخاست نماید

تاریخچه ساخت:
هواپیمای ترابری C-130 Hercules توسط شرکت لاکهید مارتین برای جابجایی بارهای هوایی در خط مقدم جبهه طراحی و ساخته شده است .این هواپیما توانایی عملیات از باندهای ناآماده راداربوده وقابلیت حمل وتخلیه چترباز وتجهیزات را دارد. قابل ذکر است که نوع پایه این هواپیما بعنوان یک پرندهچند منظوره در به انجام رسانیدن گستره وسیعی از ماموریت ها کاربرد دارد. حدود نیم قرن از اولین پرواز c-130 می گذرد ولی خط تولید این هواپیمای بی نظیر همچنان فعال است. C-130 یک هواپیمای توربوپراپ بال بالا وچند منظوره با پایه ترابری سنگین نظامی بوده که تا کنون حدود بیست میلیون ساعت پرواز داشته است. طرح پایه بدنه از اولین روز ساخت تا کنون صدها بار دستخوش تغییرات و بهسازی ها بوده تا جوابگوی ماموریت های گوناگون باشد  که به  این  هواپیما و اگذار  می شود. ناگفته نماند  مدل های اولیه C-130A  و  DوB توسط کاربر اصلی این هواپیما یعنی ایالات متحده اکنون از خدمت کنار گذاشته شده هند.


تاریخچه پرواز و گونه های مختلف C-130

:C-130Aاولین مدل     تولیدی    این   هواپیما بود که از چهار موتوذ توربو شفت آلیستون T56-A-11 یا -9 قدرت می گیرد. طرح های مفهومی ابتدایی C-130A در سال 1951 پدیدار شد واولین پرواز نخستین نمونه آن در هفتم آوریل 1955 انجام گرفت. C-130A که حدود 219 فروند از آن ساخته شد در دسامبر 1956 وارد خدمت در نیروی هوایی ایالات متحده گردید. بجز این , دو فروند DC-130A )در اصل GC-130A )نیز برای کنترل وپرتاب اهداف پرنده ساخته شدند که توانایی حمل وپرتاب چهار هدف پرنده را در پایلون های نصب شده در زیر بال های خود داشتند.مدل C-130B در سال 1959 وارد خدمت شد که توانایی حمل سوخت بیشتری راداشت و در نتیجه برد آن افزایش یافته است. این هواپیما از موتور های جدیدتر T56-A-7 قدرت گرفته وارابه های فرود آن نیز نسبت به مدل A قوی تر شده است . شش فروند از این مدل با نصب چنگک های خاصی توانایی گرفتن چتر ماهوارها و محموله های فضایی محرمانه ایالات متحده در آخرین مرحله ورود به جو و قبل از فرود بر روی اقیانوس در هاوایی به پرواز در می آورد. مدل D در واقع گونه بهسازی شده ه مدل A بوده که در گونه های خاصی مجهز به اسکی و بوستر های جت کمکی برای کاهش طول باند پرواز نیز شده بود تا توانایی عملیات در دو قطب زمین را داشته باشد. C-130E مدل با برد بیشتر  C-130B با دو مخزن سوخت نصب شده در زیر بال  است. وهمچنین بهسازی های اوینونیکی وتجهیزات ناوبری از دیگر تغییرات داده در این مدل می باشد. مانند مدل E مدل C-130H  نیز مجهز به موتورهای T56-A-T5 می باشد. مدل H از اوایل دهه هفتاد جایگزین مدل های قبلی شد. شایان توجه است کخه تولید این مدل اکنون به پایان رسیده است .


گونه های مختلف C-130 به تفکیک ماموریت:

ترابری تاکتیکی: تمامی مدل های ساخته شده شامل آخرین مدل: C-130J/J-30
تانکرسوخت رسان:KC-130T,KC-130R,HC-130P,HC-130N,HC-130H(N),KC-130H
KC-130F,KC-130F,KC-130B
فرماندهی وکنترل: EC-130Q,EC-130G, EC-130E(ABCCC)
گشت دریایی:C-130H-NP/PC-130H
عملیات ویژه:MC-130H,MC-130E
جستجوونجات:
HC-130P,HC-130N,HC-130H(N),HA-130H,HC-130 SC-130B/HC-130B
حمل افرادمهم VIP وشخصیت ها:VC-130H,VC-130B
شناسایی:RC-130B  
مخصوص عملیات در قطبین:LC-130R,LC-130H,C-130D,C-130BL/LC-130F
کنترل اهداف پرنده:    DC-130H,DC-130E,GC-130A/DC-130A  
  جنگ الکترونیک:EC-130H,EC-130E(RR),EC-130E(CL)
عملیات فضایی/موشکی:NC-130H,JC-130B,JC-130A                                  
آزمایشی  وارزیابی:RC-130S,JC-130H,NC-130E,JC-130E,NC-130B,NC-130A
هواشناسی:WC-130H,WC-130E,WC-130B   توپخانه پرنده:AC-130U,AC-130H,AC-130E,        هواپیمای ترابری تاکتیکی پیشرفته C-130J و : C-130J-30گونه های Jول-130 آخرین مدل از هواپیمای C-130با کابین شیشه ای و اویونیک دیجیتال وموتورهای جدید با ملخ های شش تیغه هستند. تغییرات انجام شده در مدل C-130J که از سال 1997ساخت آن شروع و از سال 2004 وارد خدمت شد است. C-130J-30 گونه کشیده تر مدل پایه بوده و بیش از 180سفارش برای این هواپیما داده شده که تا کنون 130فروند از آن تحویل داده شده است. شایان توجه است اولین فروندهواپیمای سوخت رسان KC-130J نیز در آوریل سال 2004 به سپاه تفنگداران دریایی تحویل داده شد.

کاکپیت:خدمه C-130J شامل خلبان کمک خلبان و افسر بارگیری هستند. این هواپیما در کابین شیشه ای آن از چهار نمایشگر چند منظوره کریستال مایع برای کنترل پرواز وناوبری بهره می گیردوهر دو خلبان نیز دارای یک نمایشگر سربالاHUD نیز می باشند.ناگفته نماند GPS /سیستم ناوبری اینرسیایی ساخت هانی ول وسیستم جلوگیری از برخورد در هوا و زمین و سیستم فرود ILS هم سامل مجموعه یکپارچه ناوبری هواپیما هستند.

بخش بار:محفظه بار C-130J حجم مفیدی در حدود 4500 فوت مکعب داشته وقابلیت جا دادن بارهای 37216 پاوندی را نیز دارد. برای مثال سه یونیت ضدزره حمل نفرات و پنج پالت استاندارد , 74 برانکارد, 92 سرباز کاملا مسلح یا 64 چترباز .قسمت بار مجهز به انواع تجهیزات بارگیری اعم از رولرها, بست ها ,ومحل های نصب کانتینرهایا صندلی های سربازان نیز می باشد.این هواپیما قادر به رهایی بار بدون علامت رهایی بار با دقت فوق العادهای انجام میدهد.

موتورها:C-130J
مجهز به چهار موتور توربوپراپ آلیسون AE2100D3 است که قدرت برابر با 4591 شفت اسب بخار داشته وهر کدام شش ملخ کامپوزیتی R391 ساخت داوتی را به گردش در می آورد.موتورها مجهز به سیستم کنترل الکترونیکی دیجیتال خودمختار (FADEC) هستند وسیستم اتوماتیک کنترل رانش (ATCS) نیز میزان قدرت را در هر کدام از موتورها بهینه می سازد. این هواپیما توانایی حمل 45900 پاوند سوخت را داشته و 18700 پاوند دیگر نیز در مخازن سوخت جداشونده زیر بال ها قابل حمل می باشد.
پرواز به قرن بیست و یکم با C-130
C-130J-30 توانایی حمل هشت پالت 463 لیتری و 93 برانکارد و 24 کانتیننر استاندارد آمریکایی CDS و 128 سرباز کاملا مجهز یا 92 چترباز را دارد.هواپیمای C-130J/J-30 حدود چهل و پنج درصد کمتر از مدلهای قبلی هزینه پرواز ونگهداری دارد. سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده KC-130J را بعنوان جایگزین برای KC-130F انتخاب کرده است. این هواپیما توانایی سوخت رسانی به انواع هواپیماهاو هلیکوپترها را داشته وسوخت رسانی در سرعت 100تا 270 نات قابل انجام است. ناگفته نماند از هر کدام از غلاف های سوخت رسانی 1135 لیتر سوخت در دقیقه تخلیه می شود. در روی زمین نیز این هواپیما توانایی سوخت رسانی به خودروها و هلیکوپترها را با آهنگ تخلیه ای در حدود 2270 لیتر در دقیقه داراست

هرکولس : اسب پیر و سخت کوش نیروی هوایی ارتش

در 14 خرداد ماه سال 1342 نیروی هوایی ارتش به یکی از رویایی ترین هواپیماهای خود یعنی هواپیمای ترابری سی-130 ( هرکولس) مجهز شد . این هواپیماها امکانات ترابری ارتش را به مقیاس فوق العاده ای افزایش دادند. هرکولس دارای 4 موتور است و حداقل به 5 نفر خدمه ( خلبان . کمک خلبان .مهندس پرواز.
ناوبر و مامور بارگیری ) نیازمند است. ارتش پس از سال 42 هم مدل های جدیدتر این هواپیما را در مقیاس وسیعی به عهده گرفت . ایران در طول جنگ به طور گسترده از هرکولس ها برای تخلیه مجروحین ، رساندن آذوقه و مهمات به رزمندگان ، جابه جایی نیروها و پیاده کردن چترباز استفاده کرد .
هرکولس قابلیت حمل 92 سرباز مسلح ، یا 64 نفر چترباز ، یا 74 نفر بیمار روی برانکارد و یا 22 تن بار را داراست.در زلزله بم هم 14 فروند از این هواپیماها مامور کمک رسانی به زلزله زدگان شدند .
این نکته هم جالب است که در تاریخ 7 آبان 1344 یک فروند از این هواپیماها با خدمه و خلبانان ایرانی ، برای اولین بار بر فراز اقیانوس اطلس در آمریکای شمالی فرود آمد ( 25 آبان 1344 ) .هواپیمای ترابری سی-130 هرکولس را باید بدون تردید اسب بارکش نه تنها نیروی هوایی کشورمان ، بلکه بسیاری از نیروهای هوایی کشورهای دیگر جهان به شمار آورد . نیروی هوایی ایران ابتدا در دهه 60 میلادی تعدادی( سی-130 ) مدل بی را خریداری نمود، ولی بعدا آن ها را به پاکستان فروخته و انواع پیشرفته تر آن یعنی( سی-130 ) ایی و اچ را جایگزین نمود ، که با وجود عمر و کارکرد فراوان ، همچنان سرپا و توانا می باشند.  

با وجود این که خاطرات تلخی مانند  سقوط هواپیمای فرماندهان نظامی در 7 مهر سال 1360 ، سقوط هواپیمای حامل خبرنگاران در آذرسال 84 در تهران در خاطر ما ایرانیان است ، اما این ها هیچ کدام از ارزش این هواپیمای افسانه ای کم نخواهد کرد و ما همچنان به خاطر خدمات بیشمار هرکولس ها در طول این 40 سال به آن ها مدیون هستیم !!!!

نظرات ()



 
نویسنده: محمد جواد قرقانی - ۱۳۸٩/۱٢/۱۸

http://www.google.com/imgres?imgurl=http://up.ninja.ir/images/a102.jpg&imgrefurl=http://www.aerocenter.ir/forum/showthread.php%3Ft%3D10632%26page%3D1&usg=__v1rvJ_SinKgmQ2Bm4YbQE4MvFAc=&h=768&w=1024&sz=200&hl=fa&start=133&zoom=1&itbs=1&tbnid=R61BkQ8kcLV4rM:&tbnh=113&tbnw=150&prev=/images%3Fq%3D%25D8%25A7%25D9%2586%25D9%2588%25D8%25A7%25D8%25B9%2B%25D8%25AC%25D9%2586%25DA%25AF%25D9%2586%25D8%25AF%25D9%2587%26start%3D120%26hl%3Dfa%26sa%3DN%26gbv%3D2%26ndsp%3D20%26biw%3D1259%26bih%3D813%26tbs%3Disch:1&ei=4wN1TfXeMoKxtAbElaGIDg

نظرات ()



Q-5
نویسنده: محمد جواد قرقانی - ۱۳۸٩/۱٢/۱۸
جنگنده ی Q-5
جنگنده Q-5 (نام کامل آن Qiang-5 می باشد که در نمونه های صادراتی A-5 یا Attack-5 نامیده می شود.) جنگنده ای تک سرنشین، دو موتوره و مافوق صوت می باشد که توسط هواپیمایی نانچانگ چین طراحی و تولید شد. این جنگنده می تواند ماموریت های خود را بنحو احسن و بویژه در ارتفاعات کم و بسیار کم به انجام برساند. این جنگنده از سیستم های ناوبری و تسلیحاتی وارداتی سود می جوید.
اساس طراحی این جنگنده ایجاد جنگنده ای برای پشتیبانی نیرو های زمینی خودی و عملیات در ارتفاع کم بر علیه کشتی های جنگی در نزدیکی ساحل بوده است. گرچه توانایی انجام نبردهای هوایی، رهگیری و درگیری با جنگنده های دشمن را نیز دارد. Q-5 از دو موتور WP-6 با پس سوز بهره می برد، طول آن حدود 15 متر و 65 سانتیمتر و ارتفاع آن 4 متر و 33 سانتیمتر است، طول بال آن نیز حدود 9 متر و 68 سانتیمتر است و می تواند با حد اکثر وزنی حدود 11 تن و 300 کیلوگرم تیک آف نماید.در زیر هر بال این جنگنده یک توپ مجزا (نزدیک به بدنه) نصب شده است، همچنین می تواند انواع موشک های هوا به هوا، بمب ها، راکت ها و تانک های سوخت را نیز با خود حمل نماید.مسئولیت تولید این مشتق از J-6 که طرح آن در سال 1958 توسط شرکت شنیان ارائه شده بود سر انجام به نانچانگ واگدار شد. برنامه تولید آن ابتدا در سال 1961 لغو شد، اما گروه کوچکی مسئولیت ادامه طرح را بر عهده گرفتند و برنامه تولید آن سر انجام دو سال بعد یعنی 1963 به رویه عادی بازگشت و اولین پرواز آن نیز در چهارم ژوئن 1965 با موفقیت انجام شد و پس از انجام آزمایشات نهایی در اواخر همین سال نیز مجوز های لازم برای تولید انبوه Q-5 صادر شد. اما پس از مدتی تشخیص داده شده که می بایست تغییراتی در این جنگنده ایجاد شود. دو نمونه اولیه که تغییرات لازم روی آنها انجام شده بود در سال 1969 آزمایشات خود را انجام دادند و مجوز رسمی برای تولید انبوه را دریافت کردند. تحویل این نمونه در سال 1970 شروع شد.

نظرات ()



غول قندهاز
نویسنده: محمد جواد قرقانی - ۱۳۸٩/۱٢/۱۸

ایالات متحده از یک هواپیمای بدون سرنشین استیلث در افغانستان استفاده می کند.این واقعیت نشان می دهد که این کشور در حال تقویت سیستم نظارتی در افغانستان و جنوب آسیا و نیز ، تداوم توسعه و ساخت سیستم های جدید استیلث به عنوان حلقه ارتباطی با نسل بعدی بمب افکن این کشور است.


 


هواپیمای بدون سرنشین RQ-170 Sentinel

 

این هواپیمای مرموز که زمانی با عنوان «جانور قندهار» شناخته می شد و اکنون از سوی نیروی هوایی ایالات متحده (RQ-170 Sentinel) نامیده می شود، ساخت شعبه اسکناک ورکس (Skunk Works) شرکت لاکهید مارتین است.این هواپیما حداقل از سال 2007 در پایگاه هوایی قندهار مستقر بوده و دستکم دو بار در آن سال از آن عکس برداری شد.Sentinel از آشیانه هواپیماهای بدون سرنشین Predator و Reaper استفاده می کند.همانند این دو هواپیما ، Sentinel یک هواپیمای هدایت شونده از دور است که به اسکادران 30 اکتشافی وابسته است.ستاد این اسکادران در مرکز آزمایشات پروازی تونوپاه (Tonopah) در شمال غربی ایالات نودا قرار دارد.



RQ-170 Sentinel یک هواپیمای بال پرنده بدون دم است . همانطور که اشاره شد توسط شعبه توسعه برنامه های پیشرفته (اسکانک ورکس) شرکت لاکهید مارتین طراحی شده.این هواپیما دارای یک موتور و بالی با لبه حمله مستقیم است.تخمین اندازه اندازه هواپیما از تصاویر منتشره دشوار است؛ ولی بر طبق یک گزارش ، پهنای بال آن – همانند هواپیمای ریپر- در حدود 66 فوت (20 متر) است.با توجه به ضخامت زیاد بال – بدنه ، می توان حدس زد که وزن و نیروی موتور این هواپیما بیش از هواپیمای پیشین اکتشافی بدون سرنشین ساخت لاکهید مارتین با نام RQ-3 دارک استار (RQ-3 dark star) است.دارک استار دارای یک موتور توربوفن «اف جی -44» ، (FJ-44) ساخت شرکت ویلیامز با نیروی رانش 1900 پوند (861 کیلوگرم معادل 8.44 کیلونیوتن) و حداکثر وزن 8500 پوند (3855 کیلوگرم) بود.

با توجه به برخی ویژگیهای RQ-170 Sentinel می توان حدس زد که این هواپیما یک طرح نسبتاً استیلث است ؛ بدون تأکید فوق العاده هواپیمای دارک استار و ایکس- 47 بی به سطح مقطع راداری (RCS) بسیار کم.به نظر می رسد که لبه های حمله این هواپیما تیز نیستند-که معمولاً برای اجتناب از بازتاب های راداری ضروری تلقی می شود-و نیز دریچه های ارابه های فرود بجای اینکه با خطوط لبه حمله منطبق باشند، چهارگوش هستند و دارای لبه های زیگزاگ نیز نمی باشند.


 

هواپیمای بدون سرنشین RQ-170 Sentinel

 


 




به علاوه،اگزوز موتور بجای اینکه همانند طرح های کلاسیک استیلث در بالای بال قرار داشته باشد، در انتهای بدنه است و توسط بال، از امواج راداری محافظت نمی شود..نوک بالها نیز ظاهراً بجای استفاده از خطوط مستقیم، دارای انحنا هستند در نتیجه می توان حدس زد که سنتینل با هدف اجتناب از استفاده های بسیار سری ، طراحی و ساخته شده است.سقوط RQ-170 به عنوان یک هواپیمای بدون سرنشین یک موتوره از لحاظ آماری بسیار محتمل است.هواپیمای بدون سرنشین فوق العاده استیلث – نظیر هواپیمای کوارتز(Quartz) ، طرح مشترک لاکهید و بوئینگ که هرگز ساخته نشد و هواپیمای دارک استار که در ابتدا اثباتگر تکنولوژی آن بود – همواره به این دلیل که نمی توان به دلیل خطر افشای تکنولوژی بسیار سری ، آنها را در عملیات مورد استفاده قرارداد ،همیشه مورد انتقاد بوده اند.
رنگ خاکستری متوسط این هواپیما نیز اشاراتی به مقدورات پروازی آن دارد.در ارتفاع بسیار زیاد(بیش از 60 هزار فوت معادل 18 کیلومتر) ، رنگ بسیار تیره بهترین پوشش بصری را حتی در روشنایی روز فراهم می کند.زیرا نور بسیار کمی در پس زمینه وجود که آنهم به دلیل رطوبت و ذرات غبار در ارتفاعات پایین تر پراکنده می شود.در نتیجه RQ-170 ، یک هواپیمای ارتفاع متوسط است که احتمال نمی رود در ارتفاع بیش از 50 هزار فوت(15 کیلومتر) پرواز کند.این ارتفاع پروازی ، در ضمن امکان استفاده از موتور های جت تجاری تولیدی را ساده تر می کند.پیش از این گزارش شده بود که شرکت جنرال الکتریک سرگرم فعالیت بر روی نمونه طبقه بندی شده ای از موتور TF-34 است که ظاهراً با نیازهای RQ-170 منطبق است .



هواپیمای بدون سرنشین RQ-170  Sentinel





محفظه های بسیار بزرگ با شکل غیرعادی بر روی بال ، در دوطرف این هواپیما به چشم می خورد.درحالی برخی از منابع ادعا می کنند که آنها جایگاه آنتن ارتباط ماهواره ای و یا محفظه حسگرهای ویژه هستند ؛ ولی با بررسی دقیق تر آنها ، این احتمال وجود دارد که آنها فقط محفظه چرخ های هواپیما باشند که به سادگی مستقیماً به سمت بالا و درون بال جمع می شوند.
به موجب یادداشتی که توسط نیروی هوایی ایالات متحده تهیه شده، به خدمت گیری RQ-170 در راستای خواسته وزیر دفاع این کشور برای افزایش پشتیبانی اکتشافی،نظارتی ،جاسوسی یگانهای رزمی در افغانستان و نیز به گفته رئیس ستاد نیروی هوایی این کشور برای افزایش اتکای نیروی هوایی ایالات متحده به هواپیماهای بدون سرنشین است.
شماره گذاری RQ-170 از لحاظ حروف صحیح ولی از لحاظ عددی ، خارج از ترتیب است که نشان دهنده تلاش برای جلوگیری از حدس زدن در مورد وجود برنامه است.از لحاظ فنی ، حروف (RQ) اشاره به هواپیمای بدون سرنشین غیرمسلح دارد؛در حالی که حروف (MQ) به معنای هواپیمای بدون سرنشین مسلح است.اشاره یادداشت فوق الذکر نیروی هوایی مبنی بر پشتیبانی از نیروهای رزمی خط مقدم زمانی با ویژگی های قابل مشاهده طراحی این هواپیما ترکیب شود که شامل استیلث محدود (شامل لبه حمله ضخیم و طرح ساده اگزوز موتور) نشان می دهد که سنتینل یک هواپیمای تاکتیکی در جنبه های عملیاتی و نه یک طرح برای جاسوسی استراتژیک است.
در هر حال، با طرح کم پیدایی محدود ، این هواپیما می تواند برای پرواز در طول مرز با کشورهای همسایه افغانستان و نگاهی به درون این کشورها برای جمع آوی اطلاعات مفید در مورد آزمایشات موشکی،هسته ای،دورسنجی و جاسوسی الکترونیک قابل استفاده باشد.

نظرات ()



مجله نظامی
نویسنده: محمد جواد قرقانی - ۱۳۸٩/۱٢/۱٥

 بسم الله الرحمن الرحیم

در شماره 277 مجله صنایع نظامی اسراییل خلاصه ای از گزارش دوسالانه واحد اطلاعات ارتش اسراییل درباره ایران منتشر شده است . البته بر طبق عرف معمول این نمونه گزارشها در سه ماهه نخست سال آینده میلادی (2006) منتشر میگردد و در اختیار رسانه های عمومی قرار میگیرد ولی مجله صنایع نظامی اسراییل وابسته به وزارت دفاع اسراییل به انتشار قسمتهایی از این گزارش اقدام نموده است و با توجه به اینکه این نشریه ماهیانه( مجله صنایع دفاعی اسراییل) از نشریات معتبرمیباشد و زیر نظر وزارت دفاع اسراییل منتشر میگردد در صحت مطالبی که منتسب به "واحد اطلاعات ارتش اسراییل "نموده تردید نمیباشد . صاحب امتیاز این نشریه وزارت دفاع اسراییل میباشد و در مقابل عنوان زمینه فعالیت این نشریه عبارت:" بولتن خبری وزارت دفاع اسراییل" درج شده است و در گذشته نیز اینچنین مواردی توسط این نشریه پیش از اعلام رسمی منتشر گشته است .تمام مطالبی که در این مبحث عنوان میشود و بدان استناد میگردد ازصفحات 64 الی 72 شماره277 این نشریه(مجله صنایع نظامی اسراییل) به تاریخ 1 دسامبر2005 که به صورت ویژه نامه در آخرین شماره این نشریه در سال2005 منتشر شده است نقل میگردد..
البته این نمونه گزارش ها از سوی مراجع رسمی و غیر رسمی بسیاری منتشر میگردند ولی گزارش واحد اطلاعات ارتش اسراییل با همه آنها بسیار متفاوت میباشد .این واحد اطلاعاتی از بهترین و قدرتمند ترین واحدهای اطلاعاتی (= جاسوسی)در جهان میباشد تا آنجا که گزارشهای این واحد مورد استناد و استفاده سازمانهایی از قبیل سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده (CIA) و ارتش ایالات متحده و ... و مراجع و سازمانهای کشورهای مختلف جهان قرار میگیرد . برای اینکه بدین سخن من ایمان آورید از شما دعوت مینمایم تا بار دیگر به گزارش این واحد در سال 2003 درباره ایران توجه نمایید:
http://nativ.cc/Jan2003/pine.htm
اگر شما به میانه گزارش مذکور دقت نمایید این متن را مشاهده مینمایید : نقل قول:
איראן רכשה טילי קרקע-אוויר HQ7 גם מסין, שהם הגירסה הסינית לטיל ה"קארוטל" הצרפתי, בעלי טווח של 12 ק"מ. איראן שוקלת רכישתו של טיל נ.מ קצר-טווח Tor-M1 כחלק ממערך ההגנה האווירית הרב-שכבתי שלה. ה- Tor-M1 היא מערכת טילי קרקע-אוויר המיועדים ליירט מטוסים, מל"טים/מזל"טים, טילים מונחים וכלי נשק מדויקים הטסים בגבהים שונים בסביבה אווירית צפופה.

همانگونه که مشاهده مینمایید در این متن سخن از سیستمهای دفاع موشکی تور ام یک(Tor- M1) آورده شده است و این واحد اعلام نموده ایران تصمیم به خرید و استفاده از این سیستم دفاعی دارد و ما تا همین مدت اخیر و کمتر از دو هفته پیش یعنی اواخر سال 2005 میلادی و در آستانه سال 2006 میلادی و تا قبل از اعلام رسمی ایران و روسیه نیزما از آن بی اطلاع بودیم ولی این واحد اطلاعاتی در سال 2003 یعنی حداقل 2 سال پیش از اعلام رسمی این خبر از سوی مراجع رسمی(= مقامات ایران و روسیه) و خبرگزاریها آن را اعلام نموده بود . نیازی به عنوان نمودن دلایل دیگر برای سخنان خود نمیبینم . خلاصه ای (8 صفحه) از گزارش(410 صفحه) این واحد اطلاعاتی درباره ایران در نشریه صنایع نظامی اسراییل درج شده است .شما را به مطالعه آن دعوت مینمایم .
این نشریه (مجله صنایع نظامی اسراییل )به نقل از گزارش واحد اطلاعات ارتش اسراییل آمار هواپیماهای در اختیار نیروی هوایی ایران (Iriaf & Irgc ) را اینگونه اعلام مینماید :

نام هواپیما

نوع کارایی

تعداد موجود

تعداد عملیاتی

درصد امادگی

توضیحات

H-6D

بمب افکن سنگین

6

6

85 نیروی هوایی

 

Tu-22M

بمب افکن سنگین

4

4

90 نیروی هوایی

 

MIG-21M

ضربتی

65

30

80 سپاه

بهسازی ایران

Mirage-F1EQ

چند منظوره

24

24

75 نیروی هوایی

پناهنده عراقی

F-14A

شکاری و رهگیر

30

30

75 نیروی هوایی

بهسازی ایران و روسیه

F-4D/E

چند منظوره

76

76

70 نیروی هوایی

بهسازی ایران

MIG-23BN

جنگنده

24

24

80 نیروی هوایی

شامل پناهنده عراقی

MIG-27

ضربتی

24

24

90 نیروی هوایی

 

MIG-29A/UB

جنگنده

48

48

90 نیروی هوایی

بهسازی ایران وروسیه

Su-27

جنگنده

26

26

90 نیروی هوایی

 

F-5E/F

جنگنده

73

60

70 نیروی هوایی

 

F-5A/B

جنگنده و اموزشی

33

؟

60 نیروی هوایی

 

MIG-21M

بمب افکن و جنگنده

33

؟

50 سپاه

بهسازی ایران

FT-7

-----------------

؟

؟

70

؟

MIG-19

جنگنده-بمب افکن

20

16

60 سپاه

بهسازی ایرن

Su-20

جنگنده و بمب افکن

2

؟

؟

؟

Su-22M

جنگنده بمب افکن

35

30

75

بهسازی روسیه

Su-24MK

بمب افکن ضربتی

33

30

85 نیروی هوایی

با پناهنده عراقی

Su-25

ضربتی

30

30

85 سپاه

با پناهنده عراقی

آذرخش

بمب افکن

5

5

90 نیروی هوایی

تا 18 ماه دیگر به 30 عدد

MIG-31

شکاری ره گیر

24

24

90 نیروی هوایی

 

RF-4F

شناسایی

15

7

70 نیروی هوایی

 

 

نظرات ()



مطالب قدیمی تر »